از میانه‌­های دهه‌ی ۱۳۳۰ ه.ش، کشور ایران با سرعت به سمت یک دوره‌ی تولید داخلی روی آورد. سرمایه‌داران ایرانی با استفاده از شرایط مساعدی که فراهم‌شده بود؛ از سرمایه­‌گذاری در امور تولیدی استقبال کردند. در این دهه به­مرور تأثیر، موقعیّت و تعداد کانون­‌های آگهی و تبلیغات دوچندان شد. پژوهش حاضر باهدف معرّفی کانون‌های تبلیغاتی ایران در دهه‌ی ۲۰ و ۳۰ ه.ش صورت ‌پذیرفته است. در این تحقیق تلاش شده است تا به این پرسش پاسخ داده شود: کدام کانون‌های تبلیغاتی در حوزه‌ی تولید آگهی‌های تجاری مطبوعات دهه‌ی ۲۰ و ۳۰ ه.ش مشغول به فعّالیّت بودند؟ روش تحقیق در این پژوهش توصیفی–تحلیلی و گردآوری اطّلاعات به‌صورت مطالعه‌ی اسناد کتابخانه‌ای بوده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که توسعه‌ی صنعت چاپ و لیتوگرافی، رشد مطبوعات و نیاز به اطّلاع‌رسانی و تبلیغ موجب شکل‌گیری بنگاه‌های کوچک تبلیغاتی شده است. این کانون‌های تبلیغاتی نقطه‌ی عطفی در روند حرفه‌ای صنعت تبلیغات ایران به‌شمار می‌روند. یکی از مراکز ایجاد آژانس‌های تبلیغاتی خیابان لاله‌زار بود. کانون‌های آگهی زیبا، طوطی، گردونه، پارس، فنزی، مترو، آوا، مودّت، غرب، نوین، پیک، خورشید، مینیاتور، وگا، اُسکار، مصوّر، پارت، خروس، فاکوپا، آوازه، کسری و کاسپین از مؤسسات فعّال این دوره به‌شمار می‌روند. شیوه‌ی تبلیغات در این کانون‌ها شامل مطرح کردن جایزه در تبلیغات، شیوه‌­ی ساز و ضربی با استفاده از شعر فارسی و آهنگ­‌های روز، انتشار طرح‌­های کوتاه با تیراژ زیاد، تبلیغات شیوه‌­ی بسته یا انتظاری و... بود. این شیوه‌ها نقش مؤثری در معرّفی کالاهای داخلی داشتند.