معماری و گرافیک دیزاین محیطی­ فرودگاه،­ به عنوان یکی از اوّلین مکان‌­های ورود مسافران، می­‌تواند نقش مهمی در بازنمایی هویّت هر­ شهر و کشور داشته باشد. در این مقاله گرافیک دیزاین مسیریابی دو فرودگاه ممتاز جهان؛ چانگی سنگاپور و مونیخ آلمان، که در دو کشور با تفاوت­‌های فرهنگی قابل­ ملاحظه واقع شده‌­اند، مورد مطالعه قرار گرفته است تا به این پرسش پاسخ داده شود که اصلی­‌ترین مولفه‌­های گرافیک دیزاین مسیریابی؛ تصویر، رنگ و نوشتار، در این دو فرودگاه چه تفاوت­‌هایی با یکدیگر دارند و دلایل این تفاوت‌­ها چه عواملی هستند؟
این پژوهش از منظر تحلیل داده‌ها از نوع پژوهش‌­های کیفی و از منظر هدف، جزو پژوهش‌­های کاربردی است. روش پژوهش، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی و روش جمع‌­آوری اطّلاعات، کتابخانه‌ای است. نتایج حاصل نشان می­دهد که ایده­ی اصلی گرافیک‌ دیزاین ‌مسیریابی فرودگاه چانگی همانند تنوّع اقلیمی و فرهنگی سنگاپور، تنوّع در استفاده از تصویر، رنگ و نوشتار بدین قرار است که در پیکتوگرام‌­ها ضمن انطباق با استانداردهای بین­‌المللی، اطّلاعات اولیّه با رنگ زرد، اطلاعات ثانویه با رنگ سبزآبی و سایر اطلاعات با رنگ‌های سبز، نارنجی و بنفش است. نوشتار در تابلوهای مسیریابی در چهار زبان انگلیسی، ماندارین، مالایی و تامیلی است. در فرودگاه مونیخ، پیکتوگرام‌­های قدیمی به ­روزرسانی و در همین راستا، صرفا از زبان انگلیسی و فونت اختصاصی مونیخ ایرپورت­پرو استفاده شده است. علاوه ­بر استفاده از رنگ‌های مشترک با دیگر فرودگاه‌ها، رنگ زردِ خاصِّ هواپیمایی لوفت‌هانزا قابل ­توجّه است. این موارد نشان از یکدستی و عدم تنوّع تصویر، رنگ و نوشتار در این فرودگاه نسبت به فرودگاه چانگی سنگاپور دارد.