نقاشی، به عنوان ابزاری قدرتمند می‌تواند مفاهیم فراتر از کلمات را به تصویر کشد. درک مشاهدات تجربه‌گران نزدیک به مرگ، از چالش‌های این حوزه است. ریموند مودی بر اساس مشابهت‌های تجربیات نزدیک به مرگ، الگویی را طرح‌ریزی کرد که در بیان مفاهیمی چون خروج از کالبد مادی، عبور از تونل، احساس سکون و آرامش، مشاهده‌ی موجود نورانی، و ورود به جهان فرامادی، مشترک هستند. نقاشی می‌تواند به عنوان واسطه‌ای برای نمایش این تجربیات فرامادی عمل کند. محمود فرشچیان از جمله هنرمندانی است که مفاهیم عالم ملکوت در آثارش تجلی یافته‌اند. فرشچیان در کودکی از سانحه‌ی غرق شدن در آب نجات یافت، که به گفته‌ی او تأثیر حادثه در آثارش نمود پیدا کرد. این هنرمند با استفاده از نمادهای جهان فراواقع و رنگ‌های مواج و درخشان با هدف بازنمایی طیف نور، چگونگی پرداختن به جزئیات، و ترکیب‌بندی‌های منحصر‌به‌فرد، فضایی را ترسیم می‌کند که مخاطب را به جهانی فراتر از واقعیت عینی سوق می‌دهد. این ویژگی‌ها، شباهت عمیقی با توصیفات تجربه‌گران نزدیک به مرگ در الگوی ریموند مودی دارد. هدف از پژوهش حاضر، درک جلوه‌های مشاهدات تجربه‌گران در آثار فرشچیان بر اساس دیدگاه مودی. پرسش این است: چه جلوه‌هایی از مشاهدات تجربه‌گران نزدیک به مرگ در آثار فرشچیان بازتاب یافته است؟ نتایج تحقیق بیانگر این هستند که فرشچیان با ترکیب‌بندی‌های دایره‌ای، رنگ‌های مواج و جزئیات دقیق، فضایی فرامادی و خیال‌انگیز را ایجاد کرده که با ویژگی‌های تجربیات نزدیک به مرگ همخوانی دارد. این پژوهش تأیید می‌کند که هنر می‌تواند پلی میان دنیای مادی و تجربه‌های فرامادی باشد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی-تطبیقی و گردآوری داده‌ها کتابخانه‌ای است.