نظریه تاریخ هنر به عنوان یک دیدگاه ژرف به بررسی و تبیین آثار هنری می‌پردازد. این نظریه، در پی کشف عمق و چند لایه‌ای بودن آثار هنری، از جامعه‌شناسی، تاریخ‌شناسی، فرهنگ‌شناسی و حتی فلسفه بهره می‌برد. تحقیق پیش رو سعی دارد با رعایت قواعد مناسب، نقدی از کتاب «نظریه برای تاریخ هنر» اثر یائه‌امرلینگ، به ترجمه فریده آفرین ارائه دهد. کتاب "نظریه تاریخ هنر" به عنوان یک راهنمای جامع و شایسته به بررسی و تحلیل مفاهیم و مبانی این حوزه فراگیر می‌پردازد.این کتاب با مقدمه‌ای مختصر، به ارائۀ شخصیت‌های برجستۀ نظریه معاصر، مانند فروید، مارکس، نیچه و سوسور، همراه با بیست ‌و شش متفکر اصلی از آدورنو تا اسپیواک، برای خواننده می‌پردازد. محوری‌ترین سؤالات پژوهش این خواهد بود که ارزشمندی این کتاب با محوریت نظریه تاریخ هنر و زیبایی شناسی در چیست؟ در این تحقیق اطلاعات به روش اسنادی جمع‌آوری و به شیوه توصیفی تحلیلی، محتوای این اثر بررسی‌شده است. لذا رویکر پژوهش کیفی خواهد بود . بنابراین هدف اصلی پژوهش شناسایی اهمیت و تمایز آن با دیگر تألیفات در این زمینه و ارتباط نظریه تاریخ هنر و فلسفه هنر خواهد بود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تاریخ هنر و نظریه‌پردازی در هنر با یکدیگر پیوند خورده‌اند. این دو عنصر، از زمان‌های باستان تا به امروز، در کنار یکدیگر حضور داشته‌اند و نقش مهمی در تفسیر و ارزیابی آثار هنری دارندکه این مطلب دلیلی بر ضرورت مطالعه پیش‌رو نیز خواهد بود. همچنین درک بهتری از هنر و نقش آن در جوامع از طریق نظریه‌پردازی در تاریخ هنر به دست می‌آید.