زرین‌فام، ابداع هنرمندان اسلامی بوده که جایگزینی برای فلزات به شمار می‌رفته‌است. این سفال سه دوره را پشت سرگذاشته که دوره اولیه به سبب شکل‌گیری و میانه به جهت تکامل، از اهمیت ویژه‌ای برخورداراست.عراق یکی از مراکز سفال زرین‌فام در صدر اسلام بوده که با صادرات سفال‌ها، نقش مهمی در انتشار این تکنیک داشته‌است. سقوط عباسیان و مهاجرت هنرمندان به سرزمین‌های اسلامی، باعث تلفیق سبک عباسی و بومی شده‌است. نیشابور از مراکز تولید سفال زرین‌فام در دوره اولیه، با وجود تأثیر پذیری از سبک عباسی، تفاوت‌هایی نیز در زمینه سبک ترسیم نقوش داشته‌است. این پژوهش در نظر دارد با بررسی 16 نمونه‌ ی ظروف شاخص زرین‌فام عراق و نیشابور، به دسته بندی نقوش، مضامین و تفاوت‌های سبکی این دو مرکز بپردازد و به این سؤالات پاسخ دهد: نقوش به‌ کار رفته در زرین‌فام‌های عراق و نیشابور شامل چه مضامینی است؟ وجوه اشتراک و افتراق نقوش زرین‌فام‌های عراق ونیشابور شامل چه مواردی است؟ اطلاعات و داده‌های مورد مطالعه در این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای گرد‌آوری و سپس به روش توصیفی_تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته‌است. نتایج نشان می دهدکه نقوش گیاهی، انسانی، هندسی، جانوری و کتیبه‌ای جزء نقش‌مایه‌های اصلی در زرین‌فام‌های این دو مرکز بوده و صحنه‌هایی همچون نواختن، کبوتر، استفاده از دایره در پشت ظرف، نقوش اشکی و هم چنین چشم طاووسی و نقطه چین به عنوان پرکننده زمینه استفاده شده‌است. تفاوت در سبک ترسیم ، استفاده گسترده از کتیبه و هم‌چنین به ‌کارگیری بیشتر عناصر ایرانی همچون نقش دوبال ساسانی باعث ایجادنوآوری در زرین‌فام‌های نیشابور شده است.