به‌طور کلی دو دیدگاه رایج در زمینه ارتباط هنر و جامعه وجود دارد؛ رمانتیسم به عدم پیوستگی میان هنر و اجتماع باور دارد و جامعه‌شناسی به تأثیر هنر و اجتماع بر یکدیگر. دین پدیده‌ای اجتماعی است و در گذشته هنر که نوعی صنعت به شمار می‌رفت پیرو ادیان یا جریان‌های سیاسی ـ اجتماعی جامعه بود. هنر اسلامی نیز در همین بستر با هدف پیروی از دستورات دین اسلام و نزدیک شدن به خداوند پدید آمد؛ در نتیجه نمی‌توان منکر تأثیر متقابل هنراسلامی و تمدن اسلامی بر یکدیگر بود چرا که هر چند شکل هنر اسلامی ناشی از شرایط معاصرش بود، ایده‌ی محتوای آن به ذهن هنرمندان وابسته است. پژوهش کتابخانه‌ای حاضر با تحلیل جامعه‌شناسانه مبتنی بر نظریات ماکس شلر به بررسی تأثیر هنر و هنرمندان ایرانی بر تمدن اسلامی پرداخته شده است. در این دیدگاه ایده‌ها مانند دین و هنر بر تمدن و جامعه تأثیر می‌گذارد؛ این در حالی است که در جامعه نیز باید شرایط پذیرش ایده‌ها فراهم باشد. مسلمانان عرب که در ابتدا توجهی به هنر نداشتند پس از گسترش قلمرو تحت‌تأثیر فرهنگ و هنر کشورهایی که فتح کردند از جمله ایران قرار گرفتند. در مقابل ایرانیان نیز با پذیرش اسلام و تألیف آثاری اسلامی بر گسترش و رشد این تمدن، تأثیر به‌سزایی گذاشتند که در این پژوهش به تحلیل این ارتباط متقابل پرداخته شده است.